1982: Wederom aan het roer!

Robert Verbeke werd burgemeester van Stekene. Spoedig werd duidelijk dat kleine meerderheden in coalities veel slagvaardigheid missen. Normaal is het de kleine partner die het beleid beïnvloedt. In het geval van de CVP-OCP coalitie verloor burgemeester Verbeke zijn medezeggenschap. Het regerende college plukte de vruchten van vroegere initiatieven en kelderde een aantal plannen die door het voorgaande college waren opgezet o.a. de realisatie van een cultureel centrum aansluitend bij het huis Tack.

In de loop van de oppositiekuur werd het merkbaar dat Paul Koppen niet steeds de lijn volgde die zo dierbaar was aan de Gemeentebelangen. Men kon niet spreken van een breuk maar af en toe waren er manifeste tekenen dat vroeg of laat de samenwerking zou stranden. Toch besloot de Gemeentebelangen om in 1982 samen met Koppen te trachten de vruchten te plukken van de zes jaar oppositie. Arnoud Heyse volgde zijn vader op als lijstaanvoerder. Nieuwe gezichten op de lijst waren Miriam Hollaert, Maria Dhollander en Marie-Jeanne Gijsel, drie vrouwelijke kandidaten op een verkiesbare plaats. Daarnaast verschenen Aimé Van de Vijver, Marc Van den Eynde, Kris D'haemers, Sylvain Van Hamme en Lucien Vaerewijck. Paul Baert was terug op het appel en ereburgemeester Heyse werd lijstduwer.

Zeven lijsten werden ingeschreven voor de verkiezingen, die werden gewonnen door Gemeentebelangen met 9 zetels. De CVP haalde er 8 onder leiding van Dr. Omer Boeykens, de SP haalde 3 zetels uit de brand, wat een behoorlijk resultaat was, en burgemeester Verbeke ontgoochelde met licht stemmenverlies t.o.v. 1976 doch haalde nog drie zetels. Arnoud Heyse behaalde de hoogste persoonlijke score. Wat zich in 1970 niet had gerealiseerd, gebeurde bij manier van spreken in 1982 als vanzelf. Er werd een grote coalitie gevormd van Gemeentebelangen met CVP. De SP en de OCP hadden een verbond aangegaan en beslisten niet onafhankelijk te onderhandelen. Het been werd stijf gehouden omdat men van mening was dat een akkoord tussen Gemeentebelangen en CVP onmogelijk was gezien de "prehistorie". Zulke coalitie was echter wel mogelijk, daar de CVP zeer goed had ervaren hoe moeilijk het is een beleid uit te lijnen wanneer de coalitie klein is en wisselvallig. Zoals later zou blijken, was het de harde oppositie van de SVP, die vooral het gebrek aan slagkracht beu was. Ook bij de orthodoxe CVP was men de niet-rationele ideologische tegenstellingen moe. Er werd een akkoord gesloten tussen de twee fracties. Over het beleid was men het zeer snel eens en de verdeling van de mandaten kon geen problemen scheppen. Burgemeesterschap, Eerste Schepenambt en voor-zitterschap OCMW werden netjes opgedeeld in de termijnen van drie jaar. Kort na dit akkoord viel de CVP-fractie uit elkaar en zou de nieuwe coalitie bestaan uit 9 Gemeentebelangers en 4 i.p.v. 8 CVP-verkozenen. Klaarblijkelijk kon de CVP de persoonlijke tegenstellingen in haar rangen en de problemen rond de mandaatverdeling niet overbruggen. De akkoorden gesloten tussen de CVP en de Gemeentebelangen werden door laatstgenoemden gehonoreerd en gerespecteerd. Er was dus andermaal een kleine meerderheid tot stand gekomen. Door de macht der omstandigheden is dit echter een hechte, sterke meerderheid gebleken, met als grootste verdienste, het wegwerken van elke polariserende tegenstelling waaronder Stekene gedurende tientallen jaren had geleden. De voornaamste materiële realisatie gedurende die zes jaar was ongetwijfeld het saneren van de financiën. Dit gezonde financiële beleid resulteerde in het afschaffen van een aantal voorbijgestreefde, niet renderende en discriminerende belastingen. Het sociaal engagement van de gemeente werd versterkt. De gemeenteschool te Kemzeke werd uitgebreid, de nieuwe Sporthal kwam er, de marktpleinen van Kemzeke en Stekene werden heraangelegd en de culturele accommodatie van Klein-Sinaai werd werkelijkheid. Ook Koewacht krijgt zijn dienstencentrum .

In 1984 opende Gemeentebelangen haar sociaal centrum voor dienstbetoon in de ruimste zin van het woord. Het is vooral dit sociaal engagement dat binnen de lijst wrevel deed ontstaan i.v.m. het functioneren van het O.C.M.W. Het overgrote deel van de groep was van mening dat wie in nood is moet geholpen worden zonder aanziens des persoons, of zonder voorleggen van geloofs-brieven. De extreme en obstructieve houding van een aantal oude getrouwen had voor gevolg dat hun aanwezigheid in de groep onhoudbaar werd. Dit doet niets af aan het feit dat ze voor Gemeentebelangen een zeer grote verdienste hebben gehad. Ook de situatie van Paul Koppen binnen de Gemeentebelangen was niet langer aanvaardbaar. De ploeg die naar de verkiezingen van 1988 ging, zou dit doen zonder de aanwezigheid van die mensen. Dit bewijst dat Gemeentebelangen geen kritiekloze groep is die niet beweegt in een evoluerende maatschappij. Gemeentebelangen ging de verkiezingen in zonder Paul Koppen, Ivo De Cock en zonder de vechter van het eerste moment: Alfons Dhollander.

Een harde beslissing gezien het stemmenaantal dat ze bij vorige verkiezingen achter hun naam verzamelden. Ook een aantal andere goede kandidaten ontbraken op de lijst. Walter Drumont haakte af omwille van beroepsbezigheden, Omer Calle week voor jongeren en Jo Cornu was in de loop van vorige bestuursperiode reeds teruggetreden omwille van zware verantwoordelijkheden in het bedrijfsleven. Ook ere-burgemeester Abdon Heyse kwam niet meer op de lijst voor.

Men ging de verkiezingen tegemoet met een vernieuwde en sterk verjongde lijst. Nieuwe gezichten waren: Stefan Schaep, Jo Van Duyse, Stany De Rechter, Luc Bessems, Raf De Meester, Marina Zegers, Eddy Van Kerckhove, Germain Iterbeke, Rudy De Boever, Jos Mevensen, Tony Ferket en als lijstduwer Georges Van Duyse.

De positieve reaktie van de kiezer was een zeer sterke stimulans. Gemeentebelangen haalde veruit - het wordt inderdaad eentonig - het grootste aantal stemmen. Uittredend burgemeester Arnoud Heyse haalde de beste persoonlijke score (1816 stemmen). Tegen de wil in van de kiezer, ... werd Gemeentebelangen, ondanks een geschreven akkoord met de CVP, terug in de oppositie gedrongen.

De sterk verjongde gemeenteraadsfractie bestond toen uit Stany De Rechter, Maria Dhollander, Marie-Jeanne Gijsel, Arnoud Heyse, Miriam Hollaert, Freddy Merckx, Stefaan Schaep, Frans Windhey en Jo Van Duyse. In de OCMW-raad zetelden Paul Baert, Cyriel Merckx en Georges Van Liefferinge.
Gemeentebelangen voerde een vrij stevige maar gefundeerde oppositie. Dankzij de dossierkennis van Gemeentebelangen werd de nipte meerderheid regelmatig in verlegenheid gebracht, o.m. door te vechten tegen iedere vorm van verzuiling en sectarisme.
Onderwerpen zoals verkeersveiligheid, milieu, ruimtelijke ordening en een positieve benadering van het landbouwbeleid kregen -toen reeds- onze nodige aandacht. Door onze constructieve oppositie lagen we mede aan de basis van de nieuwe woonwijk in de Pastoor van Lierdestraat, de atletiekpiste en een aantal belangrijke rioleringswerken.